Technologia polimoczników

Parę słów o technologii…dla dociekliwych

Polimoczniki to 2-składnikowe, szybko utwardzalne systemy żywiczne posiadające właściwości elastomerów. Pomimo że są oparte na technologii poliuretanów, znacząco różnią się od nich właściwościami fizycznymi i aplikacyjnymi. Różnica wynika z chemicznej budowy polimeru do którego użyte są elementy (ang. polymer building blocks) różniące się od tych w poliuretanach, tj.  aminy i poliaminy.

Komponentowi B (POLY) zawdzięcza zatem polimocznik bardzo szybki proces polimeryzacji, tj szybki czas schnięcia w kilka sekund oraz niewielką wrażliwość na warunki aplikacji jak temperatura i wilgotność otoczenia.

Polimoczniki dostarczane są na miejsce aplikacji w postaci ciekłych żywic i dopiero na miejscu za pomocą agregatu natryskowego są mieszane i nakładane na daną powierzchnię. Dzięki początkowej postaci ciekłej izolacji polimocznikowej możliwe jest jej wykonanie bez łączeń czy zgrzewów, które są szczególnie krytycznymi miejscami w innych technologiach izolacyjnych. Szybki czas reakcji pozwala nakładać grube warstwy, 1-2 mm w pojedynczym przejściu nawet na ścianie pionowej! Pozwala to zachować bardzo dobrą kontrolę grubości nakładanej warstwy.

 

Do czego służą polimoczniki?

Ogolne zastosowanie polimoczników to zabezpieczenia antykorozyjne stali i betonu. W szczególności technologia ta jest rozpowszechniona w budownictwie i służy do wykonywania hydroizolacji pomieszczeń „mokrych”, zbiorników, płyt fundamentowych, tarasów lub dachów. Szczególnie rozpowszechnione jest zastosowanie w renowacji dachów płaskich bez usuwania poprzedniej warstwy izolacji np. papy termozgrzewalnej.

Polimoczniki stosowane sa również na posadzki przemysłowe, w szczególności tam gdzie potrzebna jest odporność na szok temperaturowy oraz odporność na uderzenia.

Technologia polimoczników jest bezkonkurencyjna w zabezpieczaniu chemoodpornym konstrukcji żelbetowych tj. tac wychwytowyh i zbiorników w przemyśle chemicznym oraz branżach pokrewnych. 

Stosowane są również w branży samochodowej i transportowej jako wygłuszenie i zabezpieczenie przestrzeni ładunkowych, ramp i podjazdów.

 

Urządzenia do przetwarzania polimoczników

Ze względu na krótki czas reakcji polimoczniki można nakładać tylko specjalistycznymi urządzeniami. Składniki A i B są mieszane w pistolecie w sposób dynamiczny i w postaci strumienia pod ciśnieniem około 160-180 barów kierowane są bezpośrednio na obiekt natryskiwany. 

Polimoczniki są nakładane na gorąco w temperaturze 60-80C ( do takiej temperatury są podgrzewane składniki A i B.

 

Zalety technologii

Proces nakładania polimoczników dla laika wygląda podobnie jak malowanie agregatem natryskowym, jednakże powłoka polimocznikowa rożni się diametralnie od powłoki malarskiej!. Polimoczniki nie zawierają lotnych składników, dlatego grubość warstwy mokrej = grubości warstwy suchej. Warstwa polimocznika to typowo 1.5-3mm co różni ją istotnie od grubości powłok lakierniczych które mają ok 0.1-0.3 mm. Szybki proces utwardzania powoduje, ze polimoczniki mogą być użytkowane w ciągu kilkunastu minut od nałożenia. Wykazują dużą elastyczność, dzięki czemu chronią konstrukcje żelbetowe w przypadku powstawania rys nawet w niskich temperaturach.

Żywice polimocznikowe cechuje również dobra odporność chemiczna na środowisko zasadowe i kwaśne , substancje ropopochodne jak również na działanie światła UV

Polimoczniki wykazują dobrą przyczepność do rożnych podłoży (dla podłoży chłonnych jak drewno lub beton zaleca się gruntowanie). 

Polimoczniki maja unikalną właściwość dużej rozciągliwości połączonej ze względnie wysoką twardością.

Żywice polimocznikowe sa przyjazne dla użytkownika i nie są szkodliwe dla otoczenia. Stwarzają jedynie niewielkie zagrożenie dla personelu wykonującego izolacje ze względu na wysoką temperaturę składników oraz pylenie towarzyszące procesowi natrysku. Z tego powodu stosuje się jednorazowe stroje ochronne oraz ochronę oczu i dróg oddechowych podczas natrysku.